صبح / کله ی سحر

من ماندم ویک عصا و یک قلب مریض

کز بوی محبت تو باشد لبریز

من ماندم و خاطرات آن گلشن روی

ریزگشته    زنگاه خسته ام 

         کوی کوی (تیرماهی )

تو سفیدی   منم زمستانم

دانه های برف بارانم

تو سیاهی چو من شدم وحشت

ماه تاب روشنی هر شب

تا بیایی روشن است راهت

من شبم تو بتاب هر شب

عشق من روسفید تنهایی

پس چرا به من نمی تابی (تیر ماهی )

من دلم مهتاب می خواهد دلم

واژه های ناب میخواهد دلم

سرو میخواهدو مجنون بید

سر به زیر و پرامید و رو سفید

می نشینم من چو مجنون زیر بید

تیشه ی فرهاد میخواهد دلم ( تیر ماهی )

زندگی یعنی ترانه

یک نوای دلبرانه

زندگی یعنی ندیدن

زجز و عجز عاشقانه

زندگی یعنی دویدن

در فضایی عارفانه

زندگی یعنی که بودن

با هم اما بی بهانه

منتظر می مانم اما

گر بمانی صادقانه

زندگی یعنی

     بهانه    ( تیر ماهی )

 ابرها از غم من باریدند

بیدهاخم شده اند

از سحر تا به غروب  فاصله ها کم شده اند

تا بخواهم برسم     وقت تمام است دیگر

می نشینم        آفتابم لب بام است دیگر

این سزای من و تکرار من و یار من است

یاراگر یار نباشد چه حاجت به تکرار من است ( تیر ماهی )

چون پرش پروانه

چو رها کردن عشق

چون بستن چشم

        تو

به همین آسانی قلب مرا دزدیدی

و  رها کردی در سوز بیابانی ی شب

من کجایم     نمی دانم

تا ابد

 منتظرت می مانم ( تیر ماهی )

زندگی می گذرد

چه بخواهی  چه نخواهی

مرگ  جریان دارد

ابرها می آیند

چه بخواهی  چه نخواهی

ابر باران دارد

تیرگی می گذرد

چه بخواهی چه نخواهی

صبح عرفان دارد

یاد تو در همه وقت     در همه جا

     در همه ضربان دلم  

          زندگی می سازد  و

     مرا می کاود  تا بگوید

       بوسه تاوان دارد ( تیر ماهی )

 سایه ای محو و سرگردان

پی جسمی که دیشب داشت

پی جسمی که درد و تنهایی

در وجود او می کاشت

سایه خود نمی دانست

کی     کجا   رها گشته

درد و غم در  و  دیگر

بی اثر جدا گشته

منتظر بمان سایه

با تو می رسم به وجود

این دو روزه دنیا را

می رهم به زودی زود  ( تیر ماهی )

یک فضا    یک بیابان   یک کویر

یک  دو برگ و  چشمه ای در دشت پیر

یک سیاهی عمق دار و مردمش

غرقه در باران چشمی سر به زیر  ( تیر ماهی )

می نویسم تا بخوانی

می نویسم تا بدانی

که منم خام شدم

وه     چه زود وارد

    این دام شدم

 آی   ای فردای من

اوج تو پروانه ی زیبای من 

با تو باشم کافیست

تو از این دام رها شو

دل من هم راضی ست

وه

چه زود خام شدیم .( تیر ماهی )

 تو چرا دور شدی

از من و آغوشم

من تو را می فهمم

دوستت دارم و بس

من به یادت هستم

منتظر می مانم     تا که روزی

تو به من بر گردی

شاید آن روز دلت نرم شود

به هوایت دل و کاشانه ی من گرم شود

این همه شایدو     بس .

منتظر می مانم

من تو را می فهمم       میبینم

دوستت        می دارم   تا   به  ابد  . ( تیر ماهی )

 بین ما غباری ست سنگین

من از سمت خود هر روزه پاکش می کنم

     پس چرا

از سوی تو پاک نمی شود

تو را میبینم از پنجره ی رو به خیابان

محو     از بین غبار

مگر میشود تو نباشی  ؟

شاید تو باشی

ای بی نهایت عشقم که هنوز مانده ای

اگر که نه      پس کیستی     کجایی

غبات را که باید پاک کند      ای

نسیم پنجره ی باز تنهایی من

     دوستت می دارم   ( تیر ماهی )

با آب می نشینی

با خاک زاده می شوی

با باد میروی     ای

هزار رنگ پائیزی ی من

به من نمی رسی   که من در چرخش تو نیستم

زمستانم

آتشم    پنهانم

      که  دوستت دارم

من در چرخش تو نیستم  ( تیر ماهی )

مثل ابرها هزار شکل شدم

    تا تو هم باد شوی

   تا رهایم بکنی     تکانم بدهی  

 تا مرا هم ببری     

حیف که خنجر شده ای

بارانم کردی

  قطره و قطره شدم

  از کوچه    خیابان   دریا

من کجا باریدم /    حال اگر یک روز  / شاید یک روز

 دل تو تنگ ادا هایم شد   

 من کجا منتظر  هوی عزیزت باشم

  ابرها     باهم     فرق    می کنند . ( تیر ماهی )

در رویای دیدنت

روزی ۲۴ بار سرنگو نشان می کنم   و  عاقبت

از یاس و شاید امید   رهایشان می کنم

تا در پایین ترین غروب خشکشان  لا به لای هم

              آرام گیرند

این شن های

               ساعت شنی ی   من  ( تیر ماهی )  

موهایم را نوازش کن

صورتم را لمس کن

به بازوهایم چنگ بنداز     آنوقت

تکانم بده و بگو

همه چیز تمام شد / من اینجایم / کنار تو

به چشمان آبدار و متعجبم خیره شو

در آغوشم بگیر / بغضت را بترکان  و بگذار اشگ

       خود راهی از روی گونه هایت تا پشت

       گردنم پیدا کند   و

    آنوقت بگو    دیگر تنها نمی گذارمت

        و سکوت

    بگذار خود بگویم   دیگر رهایم نکن

                 من دوستت دارم . ( تیر ماهی)

اکر فرصت پرواز پیدا کنی     می پری  /  برای همیشه

آن هم از کنار من

   که

پرواز را  عاشقانه به تو آموخته ام . ( تیر ماهی )

فاصله ی بین من و تو را  با پروانه ها پرکرده ام

با بالهای سفید

که روی همه شان نوشته ام

                 دوستت دارم  ( تیر ماهی )

انتظار تنها با رسیدن پایان می یابد

رسیدن من به تو

رسیدن تو به من ( تیر ماهی )

ساقه ای سبز        

برگی   باری

من چگونه به شوره زاری بخوانمت که خود در آن

               تبخیر شده ام

اما چون به یادت می آورم قطرات قبل از بارش بارانی که

     به من میرسی و تشنگی ی دیدنت را در من دو چندان   می کنی

 حتی اگر باران نبارد

     مرا بیاد آر     باران باش  

    من تبخیر شده ام    ( تیر ماهی )